de taal van mijn tong

Mijn blik gaat niet naar de Duitse woordjes op mijn beeldscherm, mijn beeld word weggezogen naar jou. Je hebt iets wat ik vanaf de eerste schooldag al zag, iets speciaals iets wat andere jongens niet hebben. Je blauwe ogen kwamen mijn groene tegen, ik wilde je blik ontwijken maar had geen schijn van kans meer. Ik keek maar vlug naar de klok die er rechts naast hangt. De klok tikt door alsof deze wil zeggen: ‘’Daar gaan al je seconden dat je samen met hem kon zijn’’.  Weer een blik en deze keer kruisten mijn groene ogen die van jou, die veranderd zijn, niet van kleur maar van blik, alsof je weet wat ik voor jou voel en alsof ik weet wat jij voor mij voelt.