Vast aan een lijntje.

We zitten allemaal vast. Misschien dan wel aan een lijntje die je niet ziet, maar vast aan een lijntje dat in ons hoofd zit, dat zich vormt naar onze gedachten. Dat lijntje dat ons telkens terugtrekt, waar niemand bij kan. Soms hebben we dat lijntje nodig, dat we even worden teruggetrokken naar de realiteit, maar je mag dat lijntje ook gerust langer maken. Mijn lijntje mag wel wat langer worden, ik mag wel wat meer durven. Ik mag wel laten zien dat ik lang niet alles pik van mensen. Maar of mijn lijntje dat toelaat dat weet ik niet.