dinsdag 8 februari 2011

Lente

De warme tinteling op mijn huid van de zon terwijl ik naar huis fiets, de zachte geuren en vogeltjes die weer beginnen te fluiten. Het is zo mooi in de polder nu, de blauw lucht en de zon naast me dat lange stuk lijkt nu wel twee meter. Ik vind de lente altijd een nieuw begin, de bomen beginnen dan namelijk ook met hun nieuwe bladeren. Opeens herinner ik me aan vroeger dat ik altijd aan mijn moeder vroeg: ''Mag ik met zonder jas naar school?'' zodra er ook maar één straal zon was. Dan ging ik paardenbloemen plukken en een bloem geven aan iedereen die ik tegenkwam, mijn verlegenheid was dan verdwenen. Ging het nu ook maar weg, alsof de zon mijn verlegenheid weg liet smelten als een vlokje sneeuw. De wind is nu nog koud daarom verbeeld ik me maar hoe de zon op mijn huid zou voelen als ik zittend op een grasveldje naar de meest onbekende bands luister. De lente is begonnen, voor mijn gevoel dan.

dinsdag 1 februari 2011


Een slowmotionmoment in een film, zo gaat het. Mijn blik wordt naar die van jou gezogen als ik je van een afstandje zie lachen. Ik haal nog even vlug mijn hand door mijn haar en zoek met mijn ogen een spiegel om te kijken of mijn make-up nog normaal zit. Er schieten nog wel duizenden gedachten door mijn hoofd terwijl ik richting jou loop. En dan komt het slowmotionmoment: onze blikken die elkaar kruisen, we maken elkaar verlegen en we staren naar de grond, we zeggen dingen maar woorden zijn er niet. We weten misschien wel meer dan dat we van elkaar weten. Al snel wordt mij gevraagd waar ik met mijn gedachten zit en dan is het moment weg en dan wacht ik weer op morgen, dan ga ik écht hoi zeggen, teminste, dat houd ik mezelf voor.

En zo gaat dat iedere dag.